Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Δούλος ή ελεύθερος; Είκοσι μέρες έμειναν για την επιλογή σου


Δυό χρόνια τώρα, οι πολίτες αυτής την όμορφης Πατρίδας, ζούμε σε μιά ημιληθαργική κατάσταση. Η σκέψη μας ακροβατεί μεταξύ του απευκτέου και του ζόφου. Του ηθελημένου τερματισμού της ΖΩΗΣ (Δώρον Θείον ) ή του ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ σε μιά χαμοζωή μαύρη, άπρεπη, μίζερη ,άδικη και μελαγχολική. Σε μιά ζωή,ξεφτιλισμένη. 
Κάποιοι εξ ημών, οι πιό αισιόδοξοι,οι πιό ευρηματικοί, οι πιό ανήσυχοι, οι πιό μακρόθυμοι και οι πιό ανεκτικοί, αναπτύσσοντας μηχανισμούς αμύνης του ΕΓΩ, καταφεύγουμε στην ΜΕΤΑΘΕΣΗ. 

Αυτό δηλαδή που μας ταλανίζει, αυτό που μας αποκαρδιώνει,αυτό που σκοτεινιάζει το θυμικό μας, το ΜΕΤΑΘΕΤΟΥΜΕ. Το πετάμε ΠΡΟΣΚΑΙΡΑ,απ’την καμπούρα μας και την ψυχή μας. Το ΜΕΤΑΘΕΤΟΥΜΕ στο χρόνο και στο χώρο-διάστημα. Προσπαθώντας να καθησυχάσουμε, πολεμάμε να πείσουμε εαυτούς και αλλήλους,γιά τον χρόνο. Πως ”Ελα μωρέ, έχουμε ακόμη λίπος γιά κάψιμο. Ας περιορίσουμε τα περιττά και θα τα βολέψουμε. Κρίση είναι, θα περάσει . Είναι θέμα χρόνου” . Το ΜΕΤΑΘΕΤΟΥΜΕ στο χώρο-διάστημα. Μιλάμε γιά Αργεντινές, γιά Ουγγαρίες, γιά Τουρκίες και Ρωσίες. Λες κι έτσι τα πράγματα θα γίνουν πιό ανώδυνα, πιό ανεκτά. Παραλείποντας ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ να δούμε τις διαφορές του Ελληνα, από τον Ρώσο (δεκαετίες μιζέριας),τον Τούρκο (κισμέτ),τον Ούγγρο (δορυφορικός πολίτης, της τέως υπερδύναμης) και τον Αργεντινό (πανσπερμία, φυλών,ηθών και εθίμων, θρησκειών, προλήψεων και παραδόσεων).
ΜΕΤΑΘΕΣΗ, λοιπόν. ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ ανάσα, ΣΤΙΓΜΙΑΙΑ ανακούφιση. ΦΥΓΗ, απ’την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Και αρνιόμαστε να δούμε,αρνιόμαστε ν’ αντιμετωπίσουμε την Α-ΛΗΘΕΙΑ.
-Αρνιόμαστε ν’αποδεχτούμε, πως ενώ ”λεφτά υπάρχουν”, η ανεργία χτυπάει κόκκινο. 
-Αρνιόμαστε ν’αντιδράσουμε, γιά τις περικοπές μισθών και συντάξεων.
-Αποδεχόμαστε ως πειθήνιοι αμνοί, τις περικοπές που αφορούν την ΥΓΕΙΑ μας.
-Αρνιόμαστε να ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ, πως δεν ζητούμε ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ, αλλά την ανταπόδοση των πολυετών εισφορών μας, ΑΞΙΩΝΟΥΜΕ.
-Αποδεχόμαστε το IMPERIUΜ των ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ, καθισμένοι στον καναπέ, κι αγανακτούντες τάχα, με τα χημικά,τα δακρυγόνα και τους ανηλεείς ξυλοδαρμούς.
-Πληρώνουμε ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ χαράτσια, που επινοούν μαθητευόμενοι μάγοι, φασιστικής (επιεικώς) νοοτροπίας.
-Χασκογελάμε χαζοχαρούμενα, ακούγοντας λιποβριθείς δικτατορίσκους να μας λένε, ”μαζί τα φάγαμε ”.
-Ανεχόμαστε την ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ μας, από φανφαρόνους ατάλαντους δημαγωγίσκους που δυό χρόνια τραγούδαγαν ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ, από τα ηχεία των Ζαππείων (Ι,ΙΙ,ΙΙΙ, IV,V, .κλπ) και ξαφνικά το γύρισαν, στο ”Γεννήθηκα γιά την καταστροφή”.
ΜΑΣ ΛΕΝΕ : Εδώ που φθάσαμε, είναι πλέον ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Μας βάζουν διλήμματα ΓΕΛΟΙΑ . Η επιλέγουμε το ΧΑΟΣ και την ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑ, ή ΥΠΟΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ, γιά να μπορούν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις Αλήθεια : Γιά ποιούς μισθούς και γιά ποιές συντάξεις μας μιλάνε ;;;;;;;;;
Και ;;;;;; Πόσο χειρότερη θα γίνει η κατάσταση, άν δεν επιλέξουμε την ΣΚΥΦΤΗ πολιτική τους ;;; Αν δεν επιλέξουμε την ΥΠΟΤΑΓΗ, σε μιά Γερμανία που πλουτίζει απ’τους τόκους των δανείων μας ;;;; Αν δεν υποταγούμε στο ξεπούλημα μπίρ-παρά, της όποιας περιουσίας μας,σε Τραπεζίτες,σε Παγκοσμιοποιητές και σε λοιπά γαμψώνυχα, αρπαχτικά όρνεα ;
Αλλά το χειρότερο, τ’ αφήνω γιά το τέλος : 
Το ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ, το ΜΕΙΖΟΝ , ο ποθητός τους ΣΤΟΧΟΣ,η αρρωστημένη τους ΛΑΧΤΑΡΑ, είναι να συντρίψουν, να κάψουν, να διαλύσουν, την ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ. Με ότι αυτός ο όρος, περιέχει. 
Κ Α Τ Α Λ Α Β Α Ι Ν Ο Μ Α Σ Τ Ε .
Γιατί είμαστε, το ΜΟΝΑΔΙΚΟ και το πιό ΚΡΙΣΙΜΟ, Π Ε Ι Ρ Α Μ Α.
Στα όνειρά τους αυτά, βρήκαν ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ συμπαραστάτες. Τους ΔΩΣΙΛΟΓΟΥΣ. Τους ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ πολύ καλά. Νιώσαμε στο καθαρό μας μέτωπο,το προδοτικό τους φιλί. Ζούμε, την απεγνωσμένη τους προσπάθεια,να ”βγάλουν” την ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. Αντιλαμβανόμαστε τον πανικό τους και την ανασφάλειά τους. Βλέπουμε,το ΔΡΑΜΑ που βιώνουν, ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΟΜΕΝΟΙ τους ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥΣ τους χειρισμούς.


Είκοσι μέρες μείνανε. Είκοσι μέρες που μας χωρίζουν, από την ΥΠΟΤΑΓΗ και το ΟΝΕΙΔΟΣ, ή από την ΛΕΥΤΕΡΙΑ .


Χωρίς ψωμί, μπορούμε να ζήσουμε. Χωρίς ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, προτιμούμε να πεθάνουμε.




πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου