Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Ανοίξτε τ’ αυτιά σας και ακούστε

του Δημήτρη Καζάκη

Ξέρετε πιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας; Μήπως είπατε η ύφεση; Ε, αυτό κατά τους κυβερνώντες δεν είναι παρά ένα είδος φυσικού φαινομένου, το οποίο με την πάροδο του χρόνου θα το ξεπεράσουμε. Τι σημασία έχει αν πάρει μερικά χρονάκια. Τι είναι 5, 10, 20, 30 χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα. Θα μου πείτε, πόσοι θα ζουν τότε για να δουν το ξεπέρασμα της ύφεσης, όχι στα λόγια και τους αριθμούς, αλλά στην πράξη, στο μεροκάματο, στη δουλειά και στο βιοτικό επίπεδο της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού; Ε, ας μην είμαστε κακόβουλοι και κακεντρεχείς. Δεν χρειαζόμαστε όλοι στην Ελλάδα. Να, αν μείνουμε οι μισοί στην χώρα, αυτόματα θα διπλασιαστούν οι μισθοί και η ανεργία θα εξαφανιστεί. Αν μείνουμε μόνο το 1/3 τότε θα ζούμε σαν μαχαραγιάδες. Αφήστε που έχουμε του μετανάστες να μας κάνουν τις δουλειές και την Χρυσή Αυγή να εξασφαλίζει ότι μόλις ζητήσουν μεροκάματο θα «εξαφανίζονται». Όσο λιγότεροι μείνουμε στην χώρα, τόσο καλύτερα θα ζήσουμε. Υπάρχει πιο φωτεινό όραμα για την Ελλάδα μας; Τι θέλετε λοιπόν και φωνάζετε για την ανεργία, τους ηλικιωμένους που δεν την βγάζουν με την σύνταξη, τους ασφαλισμένους χωρίς ουσιαστική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τους αρρώστους που πεθαίνουν χωρίς νοσοκομεία, τα παιδιά που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Αφήστε τους να βγουν από την μέση, αφήστε τους να χαθούν μια ώρα αρχύτερα και θα δείτε τι ωραία που θα είναι η Ελλάδα χωρίς αυτούς.

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

Εξαφανιζόμαστε...


Η χώρα μικραίνει. Σβήνει. Τελειώνει. Πες το όπως θες, αλλά κατάλαβέ το, επιτέλους. Ο μικρόκοσμός σου δεν υπάρχει πλέον. Εξαλείφθηκε. Η Ελλάδα έγινε ο μικρόκοσμός σου.
9.903.268 απομείναμε
Φεύγουν όλοι. Διωγμένοι. Απαξιωμένοι. Με πλοία, αεροπλάνα, αυτοκίνητα. Να σωθούν. Ο ιός της εξαθλίωσης που έφεραν οι νεοταξίτες της παγκοσμιοποίησης μεταδίδεται με τον αέρα. Τι δεν καταλαβαίνεις;
Το 2001 μετρηθήκαμε 10.964.020 άτομα. Το 2009, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ήμασταν 11.282.571.
Έλληνες και νόμιμοι μετανάστες αντιδρούν όπως στην καταστροφή της Σμύρνης. Οι Έλληνες κρύβονται σε χώρες που θέλουν να παραμείνουν παράνομα. Η εκδίκηση του αφρικανού. Κι αυτός παλεύει να φύγει από αυτή την ποντικοπαγίδα, αλλά δε μπορεί. Αυτόν τον φυλάνε μη φύγει και χαθεί ο δράκος του παραμυθιού. Τον Έλληνα του ανοίγουν τις πόρτες να ξεκουμπιστεί. Το καταλαβαίνεις;