Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Το σχέδιο είχε στηθεί από παλιά: Ο Σημίτης “απαγόρευσε” να κατοικηθούν νησιά!


Έγινε πολύς ντόρος τις τελευταίες μέρες, για την “εκκένωση” νησιών που πρότειναν οι τροϊκανοί στην ελληνική κυβέρνηση. Όπως και γίνεται πολύς λόγος για την ανακήρυξη της ΑΟΖ (ώστε να προχωρήσει η Ελλάδα στην εξόρυξη πετρελαίων που θα μας κάνει -λέμε τώρα- Σαουδική Αραβία) και την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, πράγματα που οι Τούρκοι μας απαγορεύουν... ρητά!!! Τι θα λέγατε τώρα αν μαθαίνατε πως τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα αποτελούσε πρόβλημα σήμερα, εάν ο Κώστας Σημίτης δεν είχε “απαγορεύσει” (“ξηλώνοντας” έναν υπουργό, γι’ αυτό το λόγο) την κατοίκηση και αξιοποίηση νησιών και βραχονησίδων -τα ίδια που σήμερα πωλούνται!!!- από Έλληνες και φιλέλληνες;
Το ρεπορτάζ της iTabloid, που ακολουθεί, είναι μόνο η αρχή. Για να δούμε αν ο πρώην πρωθυπουργός προσπαθήσει να διαψεύσει έστω και μία αράδα απ’ όλα τα παρακάτω. Πάμε λοιπόν…


Τη διετία 1994-1995, ένας Έλληνας αξιωματούχος είχε μια φοβερή ιδέα: Ο τότε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Μανώλης Μπεντενιώτης, πρότεινε στον Ανδρέα Παπανδρέου να κάνει η Ελλάδα ένα πρόγραμμα αξιοποίησης των βραχονησίδων. Το πρόγραμμα, προέτρεπε να δοθούν κίνητρα να κατοικηθούν βραχονησίδες, επάνω στις οποίες θα είχαν τοποθετηθεί -εκτός του κτίσματος στο οποίο θα διέμεναν οι άνθρωποι- ένα εκκλησάκι, ένας ιστός σημαίας, μια δεξαμενή υδάτων και ένα μικρό λιμανάκι, με ταυτόχρονη στήριξη της χλωρίδας και της πανίδας. Ο Παπανδρέου (ο Ανδρέας, να μην ξεχνιόμαστε) λέγεται πως ξετρελάθηκε με την ιδέα και έδωσε αμέσως το “ΟΚ”. Το συντονισμό του προγράμματος ανέλαβε ο εμπνευστής του.
Σε μια πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα επιχείρηση, ο κ. Μπεντενιώτης κατάφερε να αποσπάσει άμεσα τη συνεργασία των τότε Υπουργείων Εξωτερικών (Κάρολος Παπούλιας), Αιγαίου, Γεωργίας και Εθνικής Οικονομίας. Το πρόγραμμα ξεκίνησε άμεσα και αφορούσε 18 βραχονησίδες (αναφέρουμε ενδεικτικά την Ρω, το Φαρμακονήσι, την Ψέριμμο, τη Στρογγύλη). Το Υπουργείο Γεωργίας ανέλαβε να φέρει δέντρα, φυτά και πουλιά που έδιναν ζωή στα νησιά, με τη συμπαράσταση του Υπουργείου Αιγαίου.
Ένα ειδικό πλοιάριο του Πολεμικού Ναυτικού περιόδευε στις βραχονησίδες και επιμελείτο τα έργα ανάπλασης. Από το 1994, μέχρι το ’95, το πρόγραμμα προχωρούσε ταχύτατα και μάλιστα αρκετές βραχονησίδες κατοικήθηκαν. Οι δε αιτήσεις από Έλληνες, απόδημους Έλληνες, αλλά και εκατοντάδες αλλοδαπούς που ήθελαν να ζήσουν μια ζωή-όνειρο “φυλάσσοντας Θερμοπύλες” στη μέση του καταγάλανου Αιγαίου, έπεφταν βροχή.
Τα διεθνή ειδησεογραφικά δίκτυα Reuters και CNN το “μυρίστηκαν” και έκαναν διθυραμβικά ρεπορτάζ για το “πανέξυπνο πρόγραμμα της ελληνικής κυβέρνησης”. Το δε ΥΕΘΑ, ανέθεσε στο ΥΠΟΙΚ να ζητήσει από την ΕΕ να υπαχθεί το πρόγραμμα στα κοινοτικά προγράμματα στήριξης. Η ΕΕ, έδειξε αμέσως προθυμία.
Και τότε, ήρθε το ’96. Πρωθυπουργός πια ο Κώστας Σημίτης, ενδίδει στις πιέσεις των Τούρκων στους οποίους δεν άρεσε η ιδέα και, για να σταματήσει “αναίμακτα” την εμμονή Μπεντενιώτη, Παπούλια και άλλων να συνεχιστεί το πρόγραμμα, “ξηλώνει” τον Μπεντενιώτη από το Υπουργείο Άμυνας και τον τοποθετεί υφυπουργό Εθνικής Οικονομίας. Παράλληλα, διακόπτει το πρόγραμμα επειδή “άλλα ζητήματα” ήταν σημαντικότερα. Κάπως έτσι, το πρόγραμμα τελειώνει μια για πάντα.
Τι έχασε λοιπόν η Ελλάδα από όλα αυτά; Αναφέρουμε ενδεικτικά:
-Την ευκαιρία για αποκέντρωση
-Την ευκαιρία να δώσει στην οικονομία μια νέα ώθηση και “ανάσα”
-Το να δημιουργήσει νέα μικρά, τουριστικά κέντρα
-Το να αποτελέσει παγκόσμιο πρότυπο οικιστικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης
-Το να δημιουργήσει διαφορετικό status quo στο Αιγαίο. Άλλο να λες στον -παράλογο- Τούρκο ότι “αυτές οι βραχονησίδες είναι δικές μου” (που είναι) και άλλο να μιλάς για κατοικημένα νησάκια…
-Να έχει προχωρήσει σε άμεση επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12νμ, από το τελευταίο… κατοικημένο νησί
-Να έχει ήδη ανακηρύξει την ΑΟΖ της
-Να μην έχει καν δώσει την ευκαιρία στην Τουρκία να μιλά για “γκρίζες ζώνες”
-Να έχει προλάβει, με κοινοτικά μάλιστα κονδύλια, την κρίση των Ιμίων
Το θέμα έχει πολύ "ζουμί" και δείχνει να πρόκειται για εθνική προδοσία. Θα είχαν λοιπόν μεγάλο ενδιαφέρον οι απαντήσεις του Σημίτη, για τους λόγους που τον έκαναν να διακόψει το πρόγραμμα. Να υπενθυμίσω το πολύ σημαντικό, πως στον καθορισμό της ΑΟΖ λαμβάνονται υπόψη μόνο τα κατοικημένα νησιά, όχι τα ακατοίκητα.

ΥΓ: Σχετικά στοιχεία αναφέρονται και στο βιβλίο των Ιγνατίου - Έλλις “Τα Ίμια”…

πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου